طرف براى دعوت مردم به دين و هدايت آنها گسيل شدند . . . « 1 » سرانجام هلاكو خان درگذشت ، اما اسلامى كه او نابودى آن را مىخواست ، سالم و فروزان باقى ماند . پس از او فرزند و خليفه‌اش آباقا خان نيز مرد و اسلام همچنان به رهبرى خواجه نصير الدين طوسى پايدار و محكم مبارزه و مقاومت مىكرد و نقش دعوت و هدايتگرى خود را داشت . بعد از آباقا خان ، فرزند ديگر هلاكو خان يعنى تكودار به حكومت رسيد كه اسلام عقل و جان او را مىربايد و مسلمان مىشود . مسلمان شدن او مقدمهء مسلمان شدن كل حكومت در عصر غازان ، نوهء هلاكو خان مغول مىشود . خواجه در سال 672 هجرى ( 1274 ميلادى ) درگذشت . او در حالى از دنيا رفت كه شادمان بود و مىديد طلايه‌هاى كاميابى با كاروان شگفت‌انگيزش سراسر جهان را گرفته است و پرندهء خوش‌الحان با عالىترين آوازها ترانهء پيروزى را سر مىدهد . او درگذشت و مسؤوليتى را كه به عهده داشت ، به شاگرد و نزديك‌ترين همكارانش ، قطب الدين ابو الثناء محمود بن مسعود شيرازى سپرد . او هم متعهدانه راه خواجه را طى نمود . تكودار نيز كه اينك نامش « احمد تكودار » شده بود ، كسى بهتر از او را براى اين‌كه فرستاده‌اش به جهان اسلام باشد نيافت . شيخ عبد المتعال صعيدى ، استاد دانشگاه الازهر مىگويد :

--> ( 1 ) - ابن فوطى در كتابش تحت عنوان « مجمع الآداب » مىنويسد : در سال 657 هجرى يعنى در زمان سلطنت اعظم ، هلاكو خان مغول ، پنج تن از حكما براى ساختن رصدخانهء مراغه با هم متحد شدند كه رئيسشان خواجه نصير الدين طوسى بود . آنها عبارت بودند از : فخر الدين خلاطى ، فخر الدين محمد بن عبد الملك مراغى ، مؤيد الدين عرضى و نجم الدين قزوينى . اينان كسانى بودند كه خواجه آنها را انتخاب كرده و سلطان مغول براى آوردنشان كسانى را به دنبال آنها فرستاده بود .